Mevrouw McCarthy
Commentaar op prof.dr. Anthonya Vissers artikel in de Volkskrant van 16 september 2005 ‘Ossi’ –Merkel mist nodige culturele lef
In wil kort ingaan op prof. Vissers artikel, omdat een paar dingen die prof. Visser hier zegt ook relevant zijn in het debat betreffende het DDR-stuk Passage dat in de censuur-en intimidatie-affaire in Leiden centraal staat. Prof. Visser schrijft over de Oost-Duitse cultuur. Visser vraagt om respect voor de Oost-Duitse mentaliteit. Ik ben het eens met wat zij in haar artikel schrijft.
Maar er valt nog iets aan toe te voegen aan het thema “prof. Anthonya Visser en de DDR-cultuur”.
Prof. Visser wilde zelf graag een DDR-stuk uitvoeren dat de kleingeestigheid en de intolerantie van de DDR-maatschappij ademt. De studenten bij de opleiding Duits hebben toen de medewerking aan de uitvoering geweigerd (zie www.passagenproject.com/antisemitisme.html ; ikzelf zat toen in het toneelgroepje en was zeer kritisch tegenover het stuk, toch werden de uitvoeringsplannen toen NIET vanwege mij opgegeven, maar vanwege de kritiek van de andere studenten, vooral de kritiek van Robin Blankers was doorslaggevend. Ook Lisa Vermeulen en Uta Schmidt wilden het stuk niet uitvoeren).
De DDR-cultuur verdient inderdaad begrip, en iedereen mag van de oude DDR houden, ook van de bekrompen cultuur. Maar prof. Visser heeft met censuur en intimidatie gereageerd op kritiek op de intolerante DDR-cultuur. Een debat over Passage mocht bij de opleiding Duits niet plaats vinden, zoals haar medewerker dr. Onderdelinden inmiddels in een getuigenverhoor heeft bevestigd.
Ik zet me actief ervoor in, dat het bekrompen toneelstuk Passage,
dat Visser zo leuk vindt, in Leiden nog uitgevoerd wordt. Ik ben tegen censuur
en ik ben voor debat. Op 6 september 2004 zei mevrouw Visser in Trouw: "Juist de
universiteit moet een vrijplaats zijn voor discussie." Juist!
Mevrouw Visser, toon culturele lef
en sta een debat over Passage toe!
Mevrouw Visser heeft een debat
over Passage niet toegestaan, daarentegen heeft
zij met McCarthyaanse middelen geprobeerd om mij,
haar intellectuele tegenstander, te vernietigen, zie McCarthy
in Leiden www.passagenproject.com/proces.html
Dankzij de steun van veel mensen
aan mij, vooral van veel Leidse wetenschappers, is het haar niet gelukt.
In tegendeel, en
ik ben haar erg dankbaar voor haar (onvrijwillige) medewerking aan het
Passage(n)project.
Mevrouw Visser-McCarthy
figureert ook in de Leidse Universiteitssatire De ontdekking van de hel
als Medya Fischer
www.passagenproject.com/ontdekking2.html