Het Passage(n)-proces

Zie ook www.passagenproject.com/antisemitisme.html

www.passagenproject.com/visser.html

Prof.dr. Anthonya Visser, Opleiding Duits Universiteit Leiden, heeft in het kader van de censuuraffaire Passage drie keer aangifte gedaan tegen mij, Maria Trepp

( Ik ben overigens onder Vissers verantwoordelijkheid en actieve medewerking –zij was tweede scriptiecorrector- cum laude afgestudeerd bij Duits)

1 Visser heeft in augustus 2003 (valse) aangifte tegen mij gedaan en beweerd dat ik haar aan de keel zou hebben gegrepen en zou hebben toegeknepen.  Ik heb dit niet gedaan en begrijp ook niet hoe men een dusdanig grotesk verwijt kan verzinnen. De politie heeft Visser niet geloofd en heeft deze aangifte geseponeerd .

2 Visser is van mening (heeft dus aangifte gedaan) dat ik haar gestalked heb van juli 2000 tot december 2004 ( wat al in zoverre volledig grotesk is, als ik in april 2001 onder haar verantwoordelijkheid en met haar actieve medewerking cum laude afgestudeerd ben). Ik werd op 24 maart 2006 vrijgesproken voor stalking Visser. 

Mijn 1000 pagina’s omvattend strafdossier is een haast ongelofelijke Stasi-akte, met  veel verschillende versies van mijn wetenschappelijke teksten (mijn scripties en hoofdstukken uit mijn onderzoek over Christoph Hein  ; mijn debat met Paul Cliteur, mijn tekstcollage De ontdekking van de hel  ;  in deze tekstcollage komt het proces zelf uitvoerig ter sprake, met dank aan Kafka) ; privémails ; foto’s van politieke affiches die ik op openbare aanplakborden had geplakt; absurde rapportages van beveiligingsbeamten die mij in opdracht van de Universiteit tijdens mijn fluitconcertjes moesten gade slaan, enz. Te zijner tijd zal dit alles samen met de documentatie van het hele proces gepubliceerd worden. Werktitel: McCarthy in Leiden.

3 Visser heeft ook aangifte gedaan vanwege smaad. Van de vele vermeend smadelijke teksten werd mij door de officier van justitie maar één e-mail ( een privé-mail)  ten laste gelegd. Inmiddels is ook deze smaad-zaak tegen mij geseponeerd.

Voor de duidelijkheid nog eens samengevat, wat door de officier van Justitie en door de rechter niet betwist werd:

1. dat het stuk Passage met recht antisemitisch genoemd kan worden

2. dat mevrouw Visser dit stuk wilde uitvoeren, en het stuk vanwege studentenprotesten niet werd uitgevoerd

3. dat mevrouw Visser geen debat heeft toegestaan over dit stuk.

Een proces in kwesties van vrijheid van meningsuiting is zo goed als altijd onzin, en laat de partij scoren die de vrijheid van meningsuiting opeist. Dit moest ook de Leidse prof Anthonya Visser ervaren die dacht mij voor alles en nog wat voor de rechter te kunnen slepen, met het gevolg dat IK enorm ervan ben opgeschoten qua publiciteit en zij in Leiden, Nederland en Duitsland beroemd is geworden als een censuurprof, zoals zij het zelf klagend aan de rechter heeft verteld : "Overal op internationale congressen word ik aangesproken op de Passage-zaak... " Als vermeend slachtoffer mocht ze huilend slachtofferen in het openbaar.

Het heeft haar niet geholpen. Ik ben niet veroordeeld, heb geen strafblad. Zij is beroemd geworden als censuurprof.