1 augustus 2006

Prof. Hans Wijnberg pleit terecht voor de terugkeer van de senaat om de besturen van universiteiten te controleren (Opiniepagina, 26 juli). In mijn boek Dit volk siert zich met de toga. Achtergronden van het academisch onbehagen heb ik dit rottingsproces beschreven. Vanaf het moment dat de bestuurders de vrije hand hadden is de universiteit omgebouwd tot een door managers aangestuurde geldfabriek. Zij opereren onder dekmantels die een wetenschappelijke functie veronderstellen zoals rector magnificus, decaan, afdelingsvoorzitter en directeur, maar die in feite de opdracht hebben om geld vrij te maken voor de instelling.

Wie hierbij risico's durft te nemen komt het verst. Maar als het College van Bestuur daardoor in opspraak komt, wordt de schuldige ontslagen. Deze is daarvoor echter al bij voorbaat schadeloos gesteld door een hoog salaris, het vooruitzicht van een gouden handdruk of de toezegging van een andere functie binnen de organisatie. Zijn (haar) opvolger hoeft niet eerlijker of rechtvaardiger te zijn, maar wel slimmer, zodat het CvB geen last meer krijgt. Zo krijgt de universiteit de kenmerken van een maffiaorganisatie, waarin de bazen geen verantwoordelijkheid nemen voor wat in hun organisatie gebeurt, en zelf buiten schot blijven.

Gerard van Tillo

Amsterdam

Zie ook de documentatie van de Leidse censuur-en intimidatieffaire op www.passagenproject.com