Dwars(!) fluit- een ander Leids geluid

 

De fluitconcertjes dienen ertoe het Passage(n) project ook buiten de Universiteit bekend te maken. Ik heb in de loop van de jaren op verschillende plekken gespeeld: met kindergroepjes in de Groenhovenstraat en bij de molen De Put; in de winter in de Pesthuistunnel en bij het Museum voor Volkenkunde.

Ik heb bij de opening van het Academisch Jaar 2004/2005 bij de Pieterskerk dwars(!) fluit gespeeld, toen prof. Bolkestein zei dat Nederland straks deel uitmaakt van de Maghreb en dat het ontzet van Wenen in 1683 dus vergeefs was,[1] en ik stond protesterend te dwars(!) -fluiten bij de opening van het nieuwe Rechtengebouw ( waar nu Bolkestein, Kinneging, Cliteur en Ellian samen zitten) door de omstreden Amerikaanse rechter Antonin Scalia.

 

De inkomsten van de fluitconcertjes gaan naar Amnesty International .

 

Ik stem mijn repertoire af op verschillende variabelen:
1. mijn stemming en smaak
2. het weer
3. de plek waar ik speel
4. de politieke boodschap die ik wil overbrengen
5. de wensen van mijn publiek.

Ik speel
erg
graag
Bach,
bijvoorbeeld zijn sonata’s in c-majeur of g-mineur, of andere barokmuziek. Dat past goed bij zonnig weer, en dan speel ik op de brug bij de Molen De Put, of in het Van der Werf –park bij het Rechtengebouw. Een trouwe kennis van mij fluit bij deze gelegenheden ook wel eens een Purcell-trompetconcertje met zijn lippen, soms afwisselend met mij.

Veel van mijn fans hebben een uitgesproken hekel aan barokmuziek en een voorliefde voor folkloremuziek, in het bijzonder Zuid-Amerikaanse. Dus dat speel ik dan als deze lieve mensen aanwezig zijn.

Ik ben geen virtuoze speler. Ik speel niet zeer goed, maar erg graag en vind het een uitdaging om wind, weer en lawaai te trotseren (veel noten zijn al de Leidse grachten ingewaaid). En ik vind het leuk om een dubbele dimensie te laten ontstaan van provocatie en onderhouding.
Provocerend heb ik bijvoorbeeld gespeeld, toen ik onder het raam van prof.dr. Anthonya Visser , staand op de trap van de parkeergarage, Griegs Bergkoning heb gespeeld. Wat een akoestisch effect!! Dat zal ik voor geďnteresseerden graag herhalen, maar niet meer als zij aanwezig is.

 

Visser heeft trouwens (vergeefs) geprobeerd mij aan de galg te krijgen voor stalking, o.a. vanwege mijn fluitconcertjes.

 

 



Ook heb ik Jailhouse Rock gespeeld voor de Leidse Universiteitsbestuurders, als reactie op hun saaie dreigbrieven. De toeval wilde dat toen een ploeg straatmakers voor het gebouw bezig was, die graag meezongen, Jailhouse Rock, Let’s twist again en andere leuke toepasselijke liedjes.

Voor prof. dr. Kinneging en de Burke Stichting heb ik mijn Abba-album uitgepakt en Money, Money, Money gespeeld, toen het bekend werd dat de Burke Stichting een half miljoen dollar van Viagra-Pfizer had opgestreken.


Graag ga ik ook in op de wensen van de kinderen die langs komen, en ooit ontstond er een vaste club van kinderen die regelmatig kwamen bij de Molen De Put. Er waren meisjes die graag wilden dansen, en die het ook leuk vonden als de muziek bij een sprookje paste. Dus speelde ik b.v. de dans van de Suikerfee uit de
Tsjaikovskis Notenkraker, Anitras dans van Grieg en Dornroosjes wals.

We hebben in de loop van de jaren vel plezier gehad, vooral bij De Putmolen.

Maar van tevoren weet men nooit zeker wanneer het echt leuk wordt.

Kees Schuyt heeft zijn belangrijke Cleverinarede 2006 afgesloten met een zeer mooi Thoreau-citaat ( Thoreau is de auteur van Civil disobedience)

“Er is evenveel muziek in de wereld als deugdzaamheid. In een wereld van vrede

en liefde zou muziek de universele taal zijn en mensen zouden elkaar op die

wijze van verre groeten op de wegen en in de velden, zoals een Beethoven nu

nog uit de verte zijn zeldzame intervallen laat klinken’ “

 

Ik speel graag Beethoven, in het Van der Werfpark, tegenover het Leidse rechtengebouw waar niet alleen Cliteur, Ellian, Kinneging en Bolkestein zitten maar in 2006/2007 ook Kees Schuyt.

 

 

P.S. Een tijd geleden werd een Leidse straatmuzikant de gracht ingegooid.

Veel mensen dachten dat het mij betrof, en nu doet het hardnekkige gerucht de ronde, dat Paul Cliteur mij eigenhandig de gracht in heeft gegooid.

Dat is absoluut niet waar,

en verzonnen

door boze tongen!!

 

 

 

 

 



[1] Bart Funnekotter, Mare 9-9-2004; zie ook www.passagenproject.com/conservatisme.html