Met groot genoegen heb ik Ian Burumas essay “Grenzen aan de vrijheid” gelezen.

 

Ik was verheugd-verbaasd over de harde woorden die Buruma voor Wilders koos, wie hij terecht een “volksmenner” noemt. In die stelligheid ben ik het v-woord niet eerder tegengekomen. [Altijd geïnteresseerd in etymologie heb ik “mennen’ nagekeken, omdat ik het een vreemd-interessant woord vind, en heb gezien dat er geen zekere etymologische verklaring bestaat…]

 

Toch is Buruma nog te mild voor Wilders, als hij bijvoorbeeld schrijft, dat Wilders radicale imams wil deporteren [p 57] . Nee, Wilders zegt uitdrukkelijk miljoenen moslims te willen deporteren! [zie Deportatie ]

 

Al op de tweede pagina komt Buruma met een zeer interessant Wilders-citaat. Buruma heeft het over het huidige, enigszins merkwaardig geflirt van rechts met de verlichting, en schrijft dat Wilders het vooral over de “joods-christelijke beschaving” heeft. Nou, dat weten we allemaal, maar het citaat dat Buruma aanhaalt is best wel hooginteressant te noemen:

“Zo betoogde Wilders tijdens een Facing Jihad Congress [14-12-2008] in Jeruzalem: ‘Wij staan hier om onze zorg uit te spreken over de islamise­ring van het Westen. We doen dat in deze stad, de stad van David, de stad die, samen met Athene en Rome, onze eeu­wenoude beschaving symboliseert. Wellicht zijn sommigen onder u nieuw in jeruzalem, maar jeruzalem is niet nieuw voor u. Wij dragen allen jeruzalem in ons bloed, in onze genen." 

 

Wouw. Bloed. Genen. Ehem???Dat het nieuwe culturisme in zijn kern een racisme is, dat heb ik al lang en uitgebreid verkondigd (zie bijvoorbeeld Racisme zonder ras), en hier zegt Wilders het dus zelf. In het buitenland is hij altijd veel duidelijker, over bloed, deportaties enz.

 

Wilders maakt handig gebruik van progressief gedachtengoed. Buruma:

“De progressieve strijd in Neder­land, aangebonden in de jaren zestig, is nu min of meer beslecht, want ook veel niet-linkse Nederlanders delen in de moderne consensus. Vandaar dat een volksmenner als Wilders praat over gelijke rechten voor vrouwen en homo's, hoewel deze tot voor kort zeker niet vanzelfsprekend waren, vooral niet onder zijn aanhang. Homo's hadden geen ere­plaats in het knusse oude Nederland, zoals het ons werd voorgespiegeld door Wilders en zijn voorganger Pim For­tuyn, een Nederland waar iedereen zijn plaats nog wist, waar geen moslims woonden en waar die 'joods-christelijke normen' nog zaligmakend waren.”

 

Ik zou zelfs willen zeggen: homo’s hebben ook nu nog geen plaats in het knusse Nederland, alleen vindt de Wilders-aanhang de moslims net iets erger dan de homo’s.

 

 

Mooi is deze passage:

“Wilders en ook bijvoorbeeld Flemming Rose, redacteur van de Deense krant Jyllands-Posten die de satirische car­toons over Mohammed als eerste plaatste, eisen de vrijheid voor zich op om alles te zeggen over de islam wat zij willen, hoe kwetsend ook. Volksmenners werpen zich vaak op als verdedigers van het vrije woord. ('La Libre Parole' was de titel van Edouard Drumonts antisemitische schotschrift aan het eind van de negentiende eeuw.) De spotprenten in de Deense krant hadden een politieke boodschap; zij werden vergezeld door een tekst waarin de moderne wereld werd vereenzelvigd met het verlichte christendom en de islam met 'de duisternis'. Een beschavingsoorlog was daarom on­vermijdelijk en het Westen moest niet bang zijn zich tegen de duistere islam te verweren. “ [vetdruk van mij, M.T.]

 

Het laatste- de context van de spotprenten in de Deense krant- wiste ik niet.

 

Ik heb in meerdere blogs geschreven over het verband tussen islamofobie en antisemitisme [ zie Antisemitisme en islamofobie] , en de volgende passage past daar uitstekend bij:

 

“In zijn [Wilders’]  filmpje Fitna wordt de islam afgeschilderd als een terroristische ideologie. Hoewel hij beweert dat hij niet individuele moslims maar alleen hun religie als vijand ziet, maakt zijn film duidelijk dat iedereen die gelooft in de islam een potentieel gevaar betekent voor het 'joods­christelijke' Westen. De truc - alweer: die is niet nieuw, de jodenhater Edouard Drumont deed precies hetzelfde - is om eerst een bevolkingsgroep met beledigingen te tarten en dan, als de reactie maar heftig genoeg is, zich voor te doen als slachtoffer van de censuur." [p 58]

 

Er is nog veel meer te zeggen over Buruma’s hooginteressant boekje, geschreven voor de maand van de filosofie, maar ik laat het nu hierbij.

Zie  overigens de vele citaten uit boeken en artikelen van Buruma in mijn Edmund-Burke- Stichting- documentatie